Om vier uur in de middag, wanneer het winterlicht laag en voorzichtig over Maasdijk schuift, raakte de adem van de…
Lees meer

Om vier uur in de middag, wanneer het winterlicht laag en voorzichtig over Maasdijk schuift, raakte de adem van de…
Lees meer
De nacht hield haar adem in boven Honselersdijk, alsof het dorp even niet wist hoe verder te ademen. Tussen de…
Lees meer
Ik luister naar de dag zoals je naar een ademhaling luistert: stil, met het oor tegen de huid van het…
Lees meer
Ik lees het bericht nog eens, langzaam, alsof de zinnen breekbaar glas zijn. Het nieuws is nooit slechts een feit;…
Lees meer
Het was een korte zin, een kop die in mijn ochtend viel als een steentje in stil water. Het scherm…
Lees meer
Er was vandaag een bericht, niet luider dan een ademtocht, maar lang genoeg om een hele stad even stil te…
Lees meer
Ik las een vluchtig bericht en voelde hoe de dag een fractie kantelde. Niet door de details—die dwarrelen als stof…
Lees meer
Vanochtend struikelde ik over een kop die groter leek dan de pagina. Niet om de cijfers, niet om de grafieken…
Lees meer
Er zijn ochtenden waarop het bericht niet alleen op het scherm verschijnt, maar aan tafel schuift en naar onze adem…
Lees meer
De ochtend hing nog als een adem boven de stad toen het nieuws mijn scherm vond. Zinnen zoals losse draden,…
Lees meer
Er is een moment, meestal net na het lezen van het bericht, waarop de ruis even uitvalt. De zinnen blijven…
Lees meer
Er was een nieuwsbericht, niet meer dan een rilling door de dag, en toch voelde het als een deur die…
Lees meer
Er was vanochtend een bericht dat door de stad trok als een koude bries langs open ramen. Het schreeuwde niet,…
Lees meer
Een bericht gleed de stad binnen als ochtendmist: zichtbaar, maar ongrijpbaar. Het tikte tegen ramen, ritselde in koffiebars, en hing…
Lees meer
Ik word wakker met een kop die mijn ochtend kantelt. Tussen gordijnstroken drijven de eerste regels binnen, lichter en toch…
Lees meer