De stilte van Honselersdijk ruist als een koelcel in ademnood. Tussen loodsen en lichtbanen van nat asfalt houdt de nacht…
Lees meer

De stilte van Honselersdijk ruist als een koelcel in ademnood. Tussen loodsen en lichtbanen van nat asfalt houdt de nacht…
Lees meer
De nacht droeg Monster als een stille mantel, en aan de Oudenborch hing de lucht tussen adem en verwachting. Minuten…
Lees meer
Er zijn avonden die soepel wegglijden, en er zijn avonden die scheuren. Maandagavond 31 maart kreeg Poeldijk zo’n rafelrand: aan…
Lees meer
De nacht hield haar adem in boven Honselersdijk, alsof het dorp even niet wist hoe verder te ademen. Tussen de…
Lees meer
De nacht in Honselersdijk heeft een eigen adem. Tussen kassen die nog zacht nabranden van het daglicht, schuift de stilte…
Lees meer
Ergens tussen de laatste glazen in de keuken en het eerste krieken van de maandag hing de nacht boven Monster…
Lees meer
Ergens tussen de laatste winkellichten en het zachte vallen van de avond brak er iets open in de lucht. Aan…
Lees meer
De stilte van een dorpsnacht is meestal een zachte deken; hij dempt de voetstappen, strijkt langs ramen, laat de adem…
Lees meer