Er is een ogenblik in de ochtend dat nog geen naam draagt: het smalle land tussen in- en uitademen, waar…
Lees meer

Er is een ogenblik in de ochtend dat nog geen naam draagt: het smalle land tussen in- en uitademen, waar…
Lees meer
De ochtend opent zich als een langzaam uitgespreide kaart: vouwen die zich schikken, witte plekken die beloven dat er niets…
Lees meer
Ik leer de dag niet te grijpen, maar zachtjes open te vouwen, als papier dat licht kraakt. In dat trage…
Lees meer
Er is een zachte ruimte tussen twee momenten, een onzichtbare drempel waar adem zich hergroepeert en gedachten ontdooien. In die…
Lees meer
In de vroege uren, wanneer de stad nog fluistert en geen bevel uitdeeld, valt het licht als een vraag op…
Lees meer
In het trage ochtendlicht stijgt damp op uit de mok, een metronoom voor de adem van de dag. Buiten rekt…
Lees meer
Er zijn ochtenden waarop het licht de kamer niet binnendringt maar fluistert. De waterketel ademt, de ruit draagt de zachte…
Lees meer
Er zijn ochtenden die niet beginnen, maar ontwaken: als een gordijn dat zachtjes schuift en het stof in de lichtbundel…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de dag nog niets van mij vraagt. Het water zingt zacht tegen…
Lees meer
De ochtend schuift als zacht linnen over de vensterbank. De stoep is nog nat, fietsen staan te druipen, en in…
Lees meer
Er zijn ochtenden waarop het licht alsof het zich herinnert hoe te landen, voorzichtig langs de rand van het raam…
Lees meer
De ochtend schuift langzaam door het raamkozijn alsof licht een beleefd bezoek brengt. Ik adem in, tel tot vier, adem…
Lees meer
Tussen twee afspraken in, wanneer de telefoon even zwijgt en het licht door de gordijnen sluipt, valt de wereld heel…
Lees meer
In de vroege ochtend, nog voor de stad haar schouders ophaalt, leer ik de traagheid opnieuw kennen. Het is een…
Lees meer
Er zijn dagen waarop de klok luid spreekt en ik zacht wil antwoorden. Dan leg ik mijn agenda open als…
Lees meer