Vroeg in de ochtend, wanneer de stad nog denkt in fluisteren, hoor ik het water in de ketel voorzichtig beginnen…
Lees meer

Vroeg in de ochtend, wanneer de stad nog denkt in fluisteren, hoor ik het water in de ketel voorzichtig beginnen…
Lees meer
Er is een ogenblik in de ochtend dat nog geen naam draagt: het smalle land tussen in- en uitademen, waar…
Lees meer
Ik leer de dag niet te grijpen, maar zachtjes open te vouwen, als papier dat licht kraakt. In dat trage…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de dag zijn adem inhoudt. Het licht schuift aarzelend langs de randen…
Lees meer
Er is een zachte ruimte tussen twee momenten, een onzichtbare drempel waar adem zich hergroepeert en gedachten ontdooien. In die…
Lees meer
In de vroege uren, wanneer de stad nog fluistert en geen bevel uitdeeld, valt het licht als een vraag op…
Lees meer
Er is een uur waarin de wereld nog niet heeft besloten wie zij zal zijn. Het licht schuift aarzelend over…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de wereld nog niet beslist heeft wat ze zal zijn. In dat…
Lees meer
In het trage ochtendlicht stijgt damp op uit de mok, een metronoom voor de adem van de dag. Buiten rekt…
Lees meer
Er is een uur waarin de stad haar adem inhoudt, net voor daglicht, wanneer ramen een grijze glans dragen en…
Lees meer
Er zijn ochtenden die niet beginnen, maar ontwaken: als een gordijn dat zachtjes schuift en het stof in de lichtbundel…
Lees meer
Er zijn ochtenden waarop het licht alsof het zich herinnert hoe te landen, voorzichtig langs de rand van het raam…
Lees meer
De ochtend schuift langzaam door het raamkozijn alsof licht een beleefd bezoek brengt. Ik adem in, tel tot vier, adem…
Lees meer
In de vroegste uren, wanneer de ruiten nog de adem van de nacht dragen, probeer ik de dag niet te…
Lees meer
Tussen twee afspraken in, wanneer de telefoon even zwijgt en het licht door de gordijnen sluipt, valt de wereld heel…
Lees meer