De ochtend schuift langzaam door het raamkozijn alsof licht een beleefd bezoek brengt. Ik adem in, tel tot vier, adem…
Lees meer

De ochtend schuift langzaam door het raamkozijn alsof licht een beleefd bezoek brengt. Ik adem in, tel tot vier, adem…
Lees meer
In de vroegste uren, wanneer de ruiten nog de adem van de nacht dragen, probeer ik de dag niet te…
Lees meer
Rotterdam ademt anders in de vroege ochtend, alsof de stad even stokt en opnieuw begint. Het is het uur van…
Lees meer
Vroeg in de ochtend, wanneer het licht nog aan de rand van de ramen twijfelt, trilt een telefoon en schuift…
Lees meer
Ik lees het nieuws en het zindert nog in de stoepen: een bericht met sirenes aan de rand, gesloten rolluiken,…
Lees meer
Vanochtend schuift het licht als een stille gedachte de kamer binnen, en op de keukentafel ligt het bericht van vandaag.…
Lees meer
Er zijn ochtenden waarop het nieuws niet alleen gelezen maar ook gedragen moet worden, als een jas die nog warm…
Lees meer
Vanochtend, terwijl het nieuws zich als een koude rivier door mijn scherm spoelde, zag ik meer dan koppen: ik zag…
Lees meer
Ik las vanmorgen het bericht en voelde hoe het door de dag sneed, niet als een alarm maar als een…
Lees meer
Vanmorgen schoof het nieuws de kamer binnen als licht onder een deur: stil, maar onontkoombaar. Ik zette koffie en luisterde…
Lees meer
Ik las een bericht over een stad die heel even haar adem inhield: een uitval van licht, een pauze die…
Lees meer
Vanochtend gleed er een kop voorbij die me niet losliet. Niet om zijn volume, maar om de ruimte ertussen: de…
Lees meer
Ik ontwaakte met het zachte geritsel van ochtendlicht tegen het raam, zoals een bladzijde die zichzelf omslaat. Er was geen…
Lees meer
Het nieuws dat het stadspark opnieuw zijn hekken opent, schuift zachtjes onder de deur van de ochtend door. Niet als…
Lees meer
Het nieuws kwam vanmorgen niet als een donderslag, maar als een rimpel door de kamer: een zin, een getal, een…
Lees meer