Vroeg in de ochtend, wanneer de stad nog denkt in fluisteren, hoor ik het water in de ketel voorzichtig beginnen…
Lees meer

Vroeg in de ochtend, wanneer de stad nog denkt in fluisteren, hoor ik het water in de ketel voorzichtig beginnen…
Lees meer
Er is een ogenblik in de ochtend dat nog geen naam draagt: het smalle land tussen in- en uitademen, waar…
Lees meer
De ochtend opent zich als een langzaam uitgespreide kaart: vouwen die zich schikken, witte plekken die beloven dat er niets…
Lees meer
Ik leer de dag niet te grijpen, maar zachtjes open te vouwen, als papier dat licht kraakt. In dat trage…
Lees meer
Ik leer de dag niet te openen met een zucht maar met wachten. Voor de eerste wekker houdt de stad…
Lees meer
Er is een zachte ruimte tussen twee momenten, een onzichtbare drempel waar adem zich hergroepeert en gedachten ontdooien. In die…
Lees meer
In de vroege uren, wanneer de stad nog fluistert en geen bevel uitdeeld, valt het licht als een vraag op…
Lees meer
Er is een uur waarin de wereld nog niet heeft besloten wie zij zal zijn. Het licht schuift aarzelend over…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de wereld nog niet beslist heeft wat ze zal zijn. In dat…
Lees meer
In het trage ochtendlicht stijgt damp op uit de mok, een metronoom voor de adem van de dag. Buiten rekt…
Lees meer
Er is een uur waarin de stad haar adem inhoudt, net voor daglicht, wanneer ramen een grijze glans dragen en…
Lees meer
Er zijn ochtenden die zich openen als een langzaam ademhalen. Het licht kruipt behoedzaam over de rand van de tafel,…
Lees meer
Ergens tussen het eerste licht en het geritsel van een stad die wakker wordt, is er een rand waar stilte…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de dag nog niets van mij vraagt. Het water zingt zacht tegen…
Lees meer
De ochtend schuift als zacht linnen over de vensterbank. De stoep is nog nat, fietsen staan te druipen, en in…
Lees meer