Vroeg in Maasdijk ruikt de lucht naar zout en nat beton, en het diffuse licht van de kassen ligt als…
Lees meer

Vroeg in Maasdijk ruikt de lucht naar zout en nat beton, en het diffuse licht van de kassen ligt als…
Lees meer
Het was de late middag die in flarden nevel over de kassen hing, het soort licht dat alles even terughoudend…
Lees meer
Er zijn van die wintermiddagen waarop het licht vroeg afknapt en de lucht zich als een grijze deken over het…
Lees meer
In de kleine uren, wanneer ramen zwijgen en straten ademen als een rustige zee, werd de Oudenborch even opgeschrikt. Rond…
Lees meer
Er zijn nachten die langer aanvoelen dan anderen. In Poeldijk, waar de wind doorgaans zacht over kassen en gevels strijkt,…
Lees meer
Rotterdam ademt anders in de vroege ochtend, alsof de stad even stokt en opnieuw begint. Het is het uur van…
Lees meer
De nacht in Honselersdijk had de zachte gewoonte van ademhalen, een ritme van straatlantaarns en slapende tuinen. Tot ergens tussen…
Lees meer
Maandagochtend lag het Hofpark in Wateringen er bij als een blad dat net is omgeslagen: vochtig van de nacht, nerveus…
Lees meer
In het bleke ochtendlicht ademen de kassen. De lucht ruikt naar natte aarde en belofte; rijen bloemen strekken zich als…
Lees meer
Het is vroeg donker in november, en de wind over Honderdland ruist als een herinnering. In Maasdijk staat een loods…
Lees meer
De middag hing laag over Maasdijk, een strook grijs licht dat de randen van het dorp zacht maakte. Er was…
Lees meer
Om vier uur in de middag, wanneer het winterlicht laag en voorzichtig over Maasdijk schuift, raakte de adem van de…
Lees meer
De nacht droeg Monster als een stille mantel, en aan de Oudenborch hing de lucht tussen adem en verwachting. Minuten…
Lees meer
Er zijn avonden die soepel wegglijden, en er zijn avonden die scheuren. Maandagavond 31 maart kreeg Poeldijk zo’n rafelrand: aan…
Lees meer
Het was dinsdagochtend vroeg in Rotterdam, wanneer de stad nog half droomt en de rivier het licht voorzichtig proeft. In…
Lees meer