Er zijn ochtenden die zich openen als een langzaam ademhalen. Het licht kruipt behoedzaam over de rand van de tafel,…
Lees meer
De stille kunst van traag leven
Ergens tussen het eerste licht en het geritsel van een stad die wakker wordt, is er een rand waar stilte…
Lees meer
De zachte kunst van vertragen: luisteren naar wat stil blijft
Er zijn ochtenden waarop het licht alsof het zich herinnert hoe te landen, voorzichtig langs de rand van het raam…
Lees meer
De kunst van vertragen: een stille oefening in aandacht
Er is een uur in de ochtend waarin de wereld nog zacht spreekt, alsof elk geluid eerst zijn eigen echo…
Lees meer
Traag licht in een snelle wereld
Elke ochtend snelt de wereld mijn kamer binnen: meldingen die flitsen als meeuwen boven schuim, agenda’s die hun randen scherpen,…
Lees meer
Waar de stad leert ademen: regen, wortels en een rustigere horizon
Het begon met een kop die bijna fluisterde: de stad maakt ruimte voor groen en water. Geen vuurwerk, geen tromgeroffel—gewoon…
Lees meer
De stille maat van het nieuws
In het ochtendlicht, met koffie die nog dampt, bleef mijn blik hangen aan een klein bericht: ergens, niet ver en…
Lees meer
Tussen Regels en Stilte: Een Reflectie op Het Nieuws dat Blijft Hangen
Er zijn ochtenden waarop het nieuws niet luid binnenkomt, maar zachtjes aan de rand van de dag gaat zitten. Een…
Lees meer
Maasdijk ademt uit: notities bij een vondst in de nacht
Het was een dinsdag die de adem inhield, alsof de polder zelf luisterde naar iets dat onder het oppervlak kraakte.…
Lees meer
