Tussen twee afspraken in, wanneer de telefoon even zwijgt en het licht door de gordijnen sluipt, valt de wereld heel…
Lees meer

Tussen twee afspraken in, wanneer de telefoon even zwijgt en het licht door de gordijnen sluipt, valt de wereld heel…
Lees meer
In de vroege ochtend, nog voor de stad haar schouders ophaalt, leer ik de traagheid opnieuw kennen. Het is een…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de wereld nog zacht spreekt, alsof elk geluid eerst zijn eigen echo…
Lees meer
Er zijn dagen waarop de klok luid spreekt en ik zacht wil antwoorden. Dan leg ik mijn agenda open als…
Lees meer
Er is een stilte die niet zwijgt, een ruimte tussen twee gedachten waar de dag zachtjes ademhaalt. Daar, in dat…
Lees meer
Soms is het genoeg om de dag te beginnen met een onuitgesproken handdruk aan het licht. Een glas water, de…
Lees meer
Ik merk hoe de dag zich versnelt zodra ik mijn scherm ontgrendel. Tussen notificaties en to-do-lijsten wordt mijn adem kort,…
Lees meer
Er zijn ochtenden waarop het licht niet valt maar fluistert, als stofdeeltjes die in stille spiralen door de kamer draaien.…
Lees meer
Er is een moment in de ochtend waarop het scherm nog koud aanvoelt en de wereld al warm gonst van…
Lees meer
Ik lees het nieuws en het zindert nog in de stoepen: een bericht met sirenes aan de rand, gesloten rolluiken,…
Lees meer
Er zijn ochtenden waarop het nieuws niet alleen gelezen maar ook gedragen moet worden, als een jas die nog warm…
Lees meer
Vanmorgen rolde het bericht door de kamers van het land, zacht als een rilling en toch scherp in zijn contouren.…
Lees meer
Ik werd wakker met een kort bericht: de stad hield even zijn adem in. Geen alarmsirenes, geen grootse verklaring, slechts…
Lees meer
Het nieuws kwam vanmorgen niet als een donderslag, maar als een rimpel door de kamer: een zin, een getal, een…
Lees meer
Vanmorgen gleed er een bericht door mijn tijdlijn, bescheiden als een zucht achter glas. Geen sirenes, geen rood knipperend kader;…
Lees meer