Het was de late middag die in flarden nevel over de kassen hing, het soort licht dat alles even terughoudend…
Lees meer

Het was de late middag die in flarden nevel over de kassen hing, het soort licht dat alles even terughoudend…
Lees meer
Er zijn van die wintermiddagen waarop het licht vroeg afknapt en de lucht zich als een grijze deken over het…
Lees meer
In de kleine uren, wanneer ramen zwijgen en straten ademen als een rustige zee, werd de Oudenborch even opgeschrikt. Rond…
Lees meer
Er zijn nachten die langer aanvoelen dan anderen. In Poeldijk, waar de wind doorgaans zacht over kassen en gevels strijkt,…
Lees meer
Om vier uur in de middag, wanneer het winterlicht laag en voorzichtig over Maasdijk schuift, raakte de adem van de…
Lees meer
De nacht droeg Monster als een stille mantel, en aan de Oudenborch hing de lucht tussen adem en verwachting. Minuten…
Lees meer
Er zijn avonden die soepel wegglijden, en er zijn avonden die scheuren. Maandagavond 31 maart kreeg Poeldijk zo’n rafelrand: aan…
Lees meer
De nacht hield haar adem in boven Honselersdijk, alsof het dorp even niet wist hoe verder te ademen. Tussen de…
Lees meer
Er zijn middagen die zich in het geheugen vastzetten als een vouw in papier. Dinsdag 14 januari 2025, even na…
Lees meer
Het was even na vieren, die dinsdag waarop januari de adem inhield. De wolken lagen laag boven Maasdijk en het…
Lees meer
Ergens tussen de laatste glazen in de keuken en het eerste krieken van de maandag hing de nacht boven Monster…
Lees meer
Ergens tussen de laatste winkellichten en het zachte vallen van de avond brak er iets open in de lucht. Aan…
Lees meer