De stilte van Honselersdijk ruist als een koelcel in ademnood. Tussen loodsen en lichtbanen van nat asfalt houdt de nacht…
Lees meer

De stilte van Honselersdijk ruist als een koelcel in ademnood. Tussen loodsen en lichtbanen van nat asfalt houdt de nacht…
Lees meer
Om vier uur in de middag, wanneer het winterlicht laag en voorzichtig over Maasdijk schuift, raakte de adem van de…
Lees meer
De nacht droeg Monster als een stille mantel, en aan de Oudenborch hing de lucht tussen adem en verwachting. Minuten…
Lees meer
Er zijn avonden die soepel wegglijden, en er zijn avonden die scheuren. Maandagavond 31 maart kreeg Poeldijk zo’n rafelrand: aan…
Lees meer
Ik las een nieuwsbericht over een stad die, even, het geruis van zichzelf verloor: een stroomstoring, ramen die donker werden…
Lees meer
Er zijn middagen die zich in het geheugen vastzetten als een vouw in papier. Dinsdag 14 januari 2025, even na…
Lees meer
Het was even na vieren, die dinsdag waarop januari de adem inhield. De wolken lagen laag boven Maasdijk en het…
Lees meer
Ergens tussen de laatste glazen in de keuken en het eerste krieken van de maandag hing de nacht boven Monster…
Lees meer
Ergens tussen de laatste winkellichten en het zachte vallen van de avond brak er iets open in de lucht. Aan…
Lees meer
De stilte van een dorpsnacht is meestal een zachte deken; hij dempt de voetstappen, strijkt langs ramen, laat de adem…
Lees meer