Er is een uur in de ochtend waarin de dag zijn adem inhoudt. Het licht schuift aarzelend langs de randen…
Lees meer
De zachte discipline van kleine rituelen
Ik leer de dag niet te openen met een zucht maar met wachten. Voor de eerste wekker houdt de stad…
Lees meer
Traagte als Tegenkracht: luisteren naar de ruimte tussen momenten
Er zijn ochtenden waarop het licht de kamer niet binnendringt maar fluistert. De waterketel ademt, de ruit draagt de zachte…
Lees meer
Traagheid als kompas in een snelle wereld
Er is een uur in de ochtend waarin de dag nog niets van mij vraagt. Het water zingt zacht tegen…
Lees meer
De zachte kunst van vertragen: luisteren naar wat stil blijft
Er zijn ochtenden waarop het licht alsof het zich herinnert hoe te landen, voorzichtig langs de rand van het raam…
Lees meer
De kunst van vertragen: een stille oefening in aandacht
Er is een uur in de ochtend waarin de wereld nog zacht spreekt, alsof elk geluid eerst zijn eigen echo…
Lees meer
De zachte kunst van vertragen
Er zijn dagen waarop de klok luid spreekt en ik zacht wil antwoorden. Dan leg ik mijn agenda open als…
Lees meer
De kunst van vertragen: luisteren naar wat de dag fluistert
Er is een stilte die niet zwijgt, een ruimte tussen twee gedachten waar de dag zachtjes ademhaalt. Daar, in dat…
Lees meer
De zachte snelheid van aandacht
Soms is het genoeg om de dag te beginnen met een onuitgesproken handdruk aan het licht. Een glas water, de…
Lees meer
Traagheid als stille metgezel
Er zijn ochtenden waarop het licht niet valt maar fluistert, als stofdeeltjes die in stille spiralen door de kamer draaien.…
Lees meer
