Vroeg in de ochtend, wanneer de stad nog denkt in fluisteren, hoor ik het water in de ketel voorzichtig beginnen…
Lees meer

Vroeg in de ochtend, wanneer de stad nog denkt in fluisteren, hoor ik het water in de ketel voorzichtig beginnen…
Lees meer
De ochtend opent zich als een langzaam uitgespreide kaart: vouwen die zich schikken, witte plekken die beloven dat er niets…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de dag zijn adem inhoudt. Het licht schuift aarzelend langs de randen…
Lees meer
Ik leer de dag niet te openen met een zucht maar met wachten. Voor de eerste wekker houdt de stad…
Lees meer
Er is een uur waarin de wereld nog niet heeft besloten wie zij zal zijn. Het licht schuift aarzelend over…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de wereld nog niet beslist heeft wat ze zal zijn. In dat…
Lees meer
In het trage ochtendlicht stijgt damp op uit de mok, een metronoom voor de adem van de dag. Buiten rekt…
Lees meer
Er is een uur waarin de stad haar adem inhoudt, net voor daglicht, wanneer ramen een grijze glans dragen en…
Lees meer
Er zijn ochtenden waarop het licht de kamer niet binnendringt maar fluistert. De waterketel ademt, de ruit draagt de zachte…
Lees meer
Er zijn ochtenden die niet beginnen, maar ontwaken: als een gordijn dat zachtjes schuift en het stof in de lichtbundel…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de dag nog niets van mij vraagt. Het water zingt zacht tegen…
Lees meer
In de vroege ochtend, nog voor de stad haar schouders ophaalt, leer ik de traagheid opnieuw kennen. Het is een…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de wereld nog zacht spreekt, alsof elk geluid eerst zijn eigen echo…
Lees meer
Er zijn dagen waarop de klok luid spreekt en ik zacht wil antwoorden. Dan leg ik mijn agenda open als…
Lees meer
Er is een ademteug die tussenin blijft hangen, net na de inademing, net voor de beslissing om weer los te…
Lees meer