Er zijn ochtenden die zich openen als een langzaam ademhalen. Het licht kruipt behoedzaam over de rand van de tafel,…
Lees meer

Er zijn ochtenden die zich openen als een langzaam ademhalen. Het licht kruipt behoedzaam over de rand van de tafel,…
Lees meer
Ergens tussen het eerste licht en het geritsel van een stad die wakker wordt, is er een rand waar stilte…
Lees meer
Er is een uur in de ochtend waarin de dag nog niets van mij vraagt. Het water zingt zacht tegen…
Lees meer
De ochtend schuift als zacht linnen over de vensterbank. De stoep is nog nat, fietsen staan te druipen, en in…
Lees meer
Er zijn ochtenden waarop het licht alsof het zich herinnert hoe te landen, voorzichtig langs de rand van het raam…
Lees meer
De ochtend schuift langzaam door het raamkozijn alsof licht een beleefd bezoek brengt. Ik adem in, tel tot vier, adem…
Lees meer
In de vroegste uren, wanneer de ruiten nog de adem van de nacht dragen, probeer ik de dag niet te…
Lees meer
Vroeg in Maasdijk ruikt de lucht naar zout en nat beton, en het diffuse licht van de kassen ligt als…
Lees meer
In de nacht op het terrein van de bloemenveiling in Honselersdijk klinkt de stilte anders. Ze ademt koel tussen de…
Lees meer
Het was de late middag die in flarden nevel over de kassen hing, het soort licht dat alles even terughoudend…
Lees meer
Er zijn van die wintermiddagen waarop het licht vroeg afknapt en de lucht zich als een grijze deken over het…
Lees meer
In de kleine uren, wanneer ramen zwijgen en straten ademen als een rustige zee, werd de Oudenborch even opgeschrikt. Rond…
Lees meer
Er zijn nachten die langer aanvoelen dan anderen. In Poeldijk, waar de wind doorgaans zacht over kassen en gevels strijkt,…
Lees meer
Rotterdam ademt anders in de vroege ochtend, alsof de stad even stokt en opnieuw begint. Het is het uur van…
Lees meer
De nacht in Honselersdijk had de zachte gewoonte van ademhalen, een ritme van straatlantaarns en slapende tuinen. Tot ergens tussen…
Lees meer