Het is vroeg donker in november, en de wind over Honderdland ruist als een herinnering. In Maasdijk staat een loods…
Lees meer

Het is vroeg donker in november, en de wind over Honderdland ruist als een herinnering. In Maasdijk staat een loods…
Lees meer
De stilte van Honselersdijk ruist als een koelcel in ademnood. Tussen loodsen en lichtbanen van nat asfalt houdt de nacht…
Lees meer
De middag hing laag over Maasdijk, een strook grijs licht dat de randen van het dorp zacht maakte. Er was…
Lees meer
Om vier uur in de middag, wanneer het winterlicht laag en voorzichtig over Maasdijk schuift, raakte de adem van de…
Lees meer
De nacht droeg Monster als een stille mantel, en aan de Oudenborch hing de lucht tussen adem en verwachting. Minuten…
Lees meer
Er zijn avonden die soepel wegglijden, en er zijn avonden die scheuren. Maandagavond 31 maart kreeg Poeldijk zo’n rafelrand: aan…
Lees meer
Het was dinsdagochtend vroeg in Rotterdam, wanneer de stad nog half droomt en de rivier het licht voorzichtig proeft. In…
Lees meer
De nacht hield haar adem in boven Honselersdijk, alsof het dorp even niet wist hoe verder te ademen. Tussen de…
Lees meer
Maandagochtend hing er in het Hofpark in Wateringen een stilte die niet alleen door de bomen werd gemaakt, maar ook…
Lees meer
In het Westland, waar kassen glanzen als stil water onder een bleke novemberzon, klonk vorige week een ander soort geritsel…
Lees meer
Ik luister naar de dag zoals je naar een ademhaling luistert: stil, met het oor tegen de huid van het…
Lees meer
Ik lees het bericht nog eens, langzaam, alsof de zinnen breekbaar glas zijn. Het nieuws is nooit slechts een feit;…
Lees meer
Het was een korte zin, een kop die in mijn ochtend viel als een steentje in stil water. Het scherm…
Lees meer
Er was vandaag een bericht, niet luider dan een ademtocht, maar lang genoeg om een hele stad even stil te…
Lees meer
Ik las een vluchtig bericht en voelde hoe de dag een fractie kantelde. Niet door de details—die dwarrelen als stof…
Lees meer