Er is een uur waarin de wereld nog niet heeft besloten wie zij zal zijn. Het licht schuift aarzelend over…
Lees meer
De stille kunst van wachten
Er is een uur in de ochtend waarin de wereld nog niet beslist heeft wat ze zal zijn. In dat…
Lees meerTussen Adem en Aandacht
In het trage ochtendlicht stijgt damp op uit de mok, een metronoom voor de adem van de dag. Buiten rekt…
Lees meer
Waar het licht zacht kantelt
Er is een uur waarin de stad haar adem inhoudt, net voor daglicht, wanneer ramen een grijze glans dragen en…
Lees meer
De nacht ademt: Maasdijk luistert naar de Coldenhovelaan
In de stille uren tussen woensdag en donderdag, wanneer december zijn adem inhoudt, werd de Coldenhovelaan in Maasdijk een corridor…
Lees meer
Traagte als Tegenkracht: luisteren naar de ruimte tussen momenten
Er zijn ochtenden waarop het licht de kamer niet binnendringt maar fluistert. De waterketel ademt, de ruit draagt de zachte…
Lees meer
In de marge van de ochtend: de kunst van langzaam leven
Er zijn ochtenden die niet beginnen, maar ontwaken: als een gordijn dat zachtjes schuift en het stof in de lichtbundel…
Lees meer
Tussen stilte en schermlicht
Er zijn ochtenden die zich openen als een langzaam ademhalen. Het licht kruipt behoedzaam over de rand van de tafel,…
Lees meer
De stille kunst van traag leven
Ergens tussen het eerste licht en het geritsel van een stad die wakker wordt, is er een rand waar stilte…
Lees meer
Traagheid als kompas in een snelle wereld
Er is een uur in de ochtend waarin de dag nog niets van mij vraagt. Het water zingt zacht tegen…
Lees meer
Traag licht in een snelle wereld
De ochtend schuift als zacht linnen over de vensterbank. De stoep is nog nat, fietsen staan te druipen, en in…
Lees meer
De zachte kunst van vertragen: luisteren naar wat stil blijft
Er zijn ochtenden waarop het licht alsof het zich herinnert hoe te landen, voorzichtig langs de rand van het raam…
Lees meer
Waar de dag ademhaalt: notities tussen stappen
De ochtend schuift langzaam door het raamkozijn alsof licht een beleefd bezoek brengt. Ik adem in, tel tot vier, adem…
Lees meer
De adem van de ochtend: over traagheid, licht en luisteren
In de vroegste uren, wanneer de ruiten nog de adem van de nacht dragen, probeer ik de dag niet te…
Lees meer
Tussen glas en sirenes: een ochtend in Maasdijk
Vroeg in Maasdijk ruikt de lucht naar zout en nat beton, en het diffuse licht van de kassen ligt als…
Lees meer
